W III Świecie media — niczym Nowy Jork — nigdy nie śpią. Ale czasem się też budzą. Jak dochodzi do tego osobliwego zjawiska? TVN na ten przykład obudził się 16 grudnia 2011 roku i dostrzegł w Polsce problem biedy. Swoje odkrycie redaktorzy i wydawcy zaanonsowali na portalu TVN24.pl — Co dziesiąty pracujący Polak zagrożony biedą. Gratulujemy! Lepiej późno niż wcale, no, a poza tym głupio trochę w takich okolicznościach cynicznie pytać “a nie mówiliśmy?”. Bo mówiliśmy, ale media żyły — znów, jak Nowy Jork — swoim życiem. Jego jakość znaczona jest tytułami poszczególnych wpisów: Sterroryzował kasjerki i ukradł, Zabił 12-latka potem siebie, Celnik zginął zastrzelony podczas szkolenia, Ciało Polaka w kanale…

Ten materiał ekipa TVN24.pl opracowała na kanwie raportu Komisji Europejskiej Zatrudnienie i Rozwój Społeczny w Europie. Wynika z niego, iż w Polsce odsetek tzw. biednych pracujących (osób zatrudnionych, lecz pobierających dochody w wysokości uniemożliwiającej im zaspakajanie wielu podstawowych potrzeb) wynosi 12% i jest o połowę wyższy niż średnia EU! Jednym z wniosków przedstawionych w raporcie (np. w Polsce związki zawodowe mówiły o tym dużo wcześniej, TVN jednak potrzebował do tego aż raportu KE), jest wyraźnie wyższy poziom zagrożenia biedą w wypadku osób zatrudnionych na podstawie umów tymczasowych, cywilno-prawnych itp. (tak, tak, to właśnie te kwity nazywamy “umowami śmieciowymi”).

No, ale że w Polsce panuje trzecioświatowe dziadostwo nie jest zapewne żadną niespodzianką. Dlatego uprzejmie przedkładamy bonus — komentarz internautki podpisującej się jak Emierytka-Optymistka (Zachowujemy pisownię oryginału).

“Co dziesiąty Polak biedny. Z radością stwierdzam, że to nieprawda .Wystarczyło wyjść na ulicę przed świętami,zajżeć do Domów Handlowych na tłumy kupujących,oraz ilości zakupów to napewno biedy nie byłło widać.Nawet w najbogatrzych krajach są ludzie bardziej zamożni,krezusi,biedni? i ubodzy.Nawet w czasach realnego socjalizmu, gdzie wszyscy mieli “równo”też był taki podział. Ale wtedy było to zależne od dostępu do koryta Teraz w większoścci przypadków zależne jest od pracowitości,wykształcenia,pomysłu na życie,napewno nie od biadolenia,że inni mają, a ja jestem biedny LEŃ . Kochani Rodacy- do roboty,przestańmy się nad sobą użalać, i cieszmy się tym co mamy.Więcej optymizmu,zyczy Wam wszystkim życiowa optymistka – emerytka po 45 latach pracy, z niewielką emeryturą,ale szczęśliwa,że żyje w WOLNEJ POLSCE. Szczęśliwa”.

Czy teraz Droga Obywatelko i Drogi Obywatelu rozumiecie dlaczego nie możemy się przebić do świadomości społecznej z informacjami o naszej trzecioświatowości?

***

Ze letargu znaczonego tytułami typu Kasia Tusk leczy kaca w łóżku (Plotek.pl to też inwestycja dostojnej spółki Agora) wyrwało też redaktorski duet Bojanowski/Zachariasz z Gazety Wyborczej. Na dwa dni przed wigilią — 22 grudnia 2011 — w GW dostrzegli problem biedy, wyzysku, braku stabilizacji, niepewności i takich tam rzekomych niedogodności jakie kapitalizm oferuje w wersji podstawowej. Biedapraca zatytuował swoje enuncjacje rzeczony duet… Pięknie. A tam czytamy m. in., że w Polsce 2 mln. ludzi pozostaje bez pracy, że blisko 30% zatrudnionych ma podpisane umowy o pracę na czas określony (w 2002 roku, dla porównania, wskaźnik ten wynosił “tylko” 6%, czyli był aż pięciokrotnie niższy), a do tego dołożyć należy jeszcze wyzyskiwanych (bo nie są to pracownicy, a więc nadużyciem byłoby pisać “pracujących”) w trybie umów o dzieło, umów-zleceń czy w ogóle “na gębę”.

- Taki skok to efekt liberalizacji kodeksu pracy. Zmiany w przepisach zachęcały pracodawców do zatrudniania ludzi na czas określony – mówi dr Iga Magda z Instytutu Badań Strukturalnych. Dzięki temu łatwiej i taniej mogą zwalniać. -Okres wypowiedzenia jest krótszy. Poza tym taka umowa kiedyś wygaśnie – dodaje.

Wśród młodych poniżej trzydziestki aż 65 proc. pracuje na umowach czasowych. Wśród osób do lat 24 podejmujących pierwszą pracę aż 85 proc. nie dostaje stałej umowy. W Unii średnia to 50 proc. i najczęściej – np. w Niemczech czy Holandii -takie zatrudnienie połączone jest ze szkoleniami, stażami. Po ich odbyciu status się zmienia.

Gazeta Wyborcza nie mogła jednak — nawet w okresie przebudzenia — wspiąć się choćby o szczebelek ponad standard bazarowej demagogii.

Polska przewodzi Unii w stosowaniu umów czasowych. Ma je 27 proc. pracowników. W Hiszpanii stałej umowy nie ma 25 proc. zatrudnionych, ale bezrobocie jest dwukrotnie wyższe. W biedniejszej od nas Rumunii czy na Litwie takie umowy ma mniej niż 2 proc.

Komentują uspokajająco publicyści. Ale czy w takim wypadku nieco bardziej informatywnym i, co tu dużo mówić, uczciwszym nie byłby tytuł — na przykład, wybór stylistycznych kombinacji jest przeogromny — Witajcie w III Świecie! i nadtytuł — 1989-2012 — Bądźmy dumni z naszych osiągnięć.

Bojan Stanisławski