Przeczytałem ten e-mail jeszcze raz, wypiłem, i teraz szukam — popołudniową porą, w samotności i skupieniu — owego pozytywnego wpływu na dziejące się w Redakcji wiele rzeczy. Istotnie… Telefon dzwoni np. o wiele bardziej łagodnie, w czajniku woda zawiera (forma szczególna czasownika “wrzeć”) szybciej, a nieczynne ekspresy do kawy lewitują niepostrzeżenie nad stołem w dnie pokoju 202… Przyrządzony napar z suszu gruszkowego i melisy niejako sam wpływa do mojego otworu gębowego, bądź też jego aromat na tyle obezwładnił moją świadomość, iż wspomnienie czynności podnoszenia kubka albo umyka natychmiast po zetknięciu się jego spodu z wierzechem biurka (albo i w ogóle nie powstaje).

Dodatkowo dodaję, iż Wojtek pisze teraz bardzo dobre teksty i choć nie zna odpowiedzi na postawione przez Ciebie pytanie i nie odniósł się do Twojej prośby/żądania to z pewnością to uczyni gdy go o to poproszę. A poza tym jego e-mail to materialne potwierdzenie postawionej przez niego tezy. Bowiem jedną z przywołanych wielu rzeczy, na które mój nowy obowiązek ma pozytywny wpływ jest informowanie o tymże wpływie, co również ma swój wpływ na tych wobec których jest on okazywany… (W tym wypadku, Emilu, chodzi o Ciebie).

Toteż do tego rytuału upozytywniania rzeczywistości przyłączam się też ja — z obowiązku, jako główny animator pozytywnej zmiany — Bojan. Myślę, że warto w tym zakresie wprowadzić jakąś koleżeńsko-towarzyską konkurencję. Ja np. napisałem chyba trochę więcej niż Wojtek, trochę bardziej nie na temat i — jak mniemam — jeszcze bardziej i jeszcze kompletniej bez sensu… Read the rest of this entry »